Mensen die medische zorg zoeken, hebben één grote zorg: pijnverlichting. Sommige pijnen zijn gemakkelijk te diagnosticeren en te behandelen, of er is zelfs een genezing mogelijk. Over andere pijnen weten we echter weinig.
Een voorbeeld hiervan is fibromyalgie, waarbij iemand chronische pijn in het hele lichaam ervaart. Deze pijn kan zo hevig zijn dat de persoon zelfs geen dagelijkse activiteiten meer kan uitvoeren. Er is veel onderzoek gedaan naar de diagnose en behandeling van fibromyalgie, maar de beschikbare behandelingen bieden meestal slechts tijdelijke verlichting. Wanneer fibromyalgie ook nog gepaard gaat met een frozen shoulder, wordt de situatie nog complexer.
Wat is fibromyalgie?
Fibromyalgie is een syndroom dat gepaard gaat met chronische pijn in het hele lichaam. Het kent een breed scala aan symptomen, waaronder stijfheid in de gewrichten, angst, stress, depressie, gevoelloosheid en tintelingen, slaapproblemen, vermoeidheid, geheugenverlies, enzovoort. Sommige fibromyalgiepatiënten lijden daarnaast ook aan andere medische aandoeningen, waardoor het voor de arts moeilijk is om vast te stellen of de ene ziekte de andere veroorzaakt of dat het om twee afzonderlijke aandoeningen gaat. Hetzelfde geldt voor een frozen shoulder.
Bevroren schouders
Het is een oud gezegde dat het beter is om de pijn te stoppen dan te genezen, maar niemand vindt troost in deze uitspraak wanneer ze lijden aan hevige pijn. Een frozen shoulder (stijve schouder) wordt gekenmerkt door een ontsteking van het gewrichtskapsel en het omliggende schouderkraakbeen, wat leidt tot aanhoudende pijn, zelfs in ontspannen toestand.
Frozen shoulder en fibromyalgie lijken op elkaar doordat ze beide aanhoudende pijn veroorzaken die maanden tot zelfs jaren kan aanhouden. Door deze pijn kan iemand niet meer alledaagse activiteiten uitvoeren. Frozen shoulder beperkt zich echter tot het schoudergebied. Om te weten hoe ernstig de pijn kan zijn en wat de behandeling en verzorging ervan zijn, is het belangrijk om de ontwikkelingsfase van frozen shoulder te begrijpen.
de ontwikkeling van een frozen shoulder
Het herstel van een frozen shoulder verloopt zeer langzaam en is verdeeld in drie stadia, die elk op hun eigen manier traag verlopen. Het eerste stadium is pijnlijk; in dit stadium voelt u pijn bij het bewegen van uw schouder. Deze pijn verhindert u om uw schouder te bewegen.
De volgende fase is de bevroren fase. In deze fase zal de pijn niet heviger worden, maar uw schouder kan merkbaar stijf aanvoelen en u zult uw schouder nauwelijks kunnen bewegen. De laatste fase is de ontdooifase en in deze fase zullen zowel de pijn als de stijfheid beginnen te verbeteren. Uw schouder kan binnen enkele maanden volledig hersteld zijn.
‘s Nachts verergeren de pijn en stijfheid in een frozen shoulder. Het is voor artsen nog steeds een raadsel waarom mensen met fibromyalgie last hebben van een frozen shoulder, hoewel het vooral zou moeten voorkomen bij patiënten die een blessure of operatie in het getroffen gebied hebben ondergaan. Oudere vrouwen hebben een grotere kans op een frozen shoulder dan vrouwen van andere leeftijden of geslachten.
Mobiliteit en immobiliteit
Mensen met een frozen shoulder hebben zelden volledige immobiliteit en hebben vaker een beperkte mobiliteit. Een gebroken arm, herstel na een operatie, een beroerte of een rotator cuff-blessure zijn enkele voorbeelden van oorzaken van een frozen shoulder. Al deze factoren verhogen het risico op een frozen shoulder doordat de schouder wordt geïmmobiliseerd of de mobiliteit ervan wordt beperkt.
Een frozen shoulder kan ook het gevolg zijn van bepaalde ziekten. Voorbeelden hiervan zijn de ziekte van Parkinson, diabetes en hart- en vaatziekten, maar dit is niet de enige oorzaak.
Bovenal wil de arts tijdens het onderzoek de beweeglijkheid van uw schouder controleren. De arts zal u vragen uw armen recht omhoog te strekken, richting uw rug. Op deze manier kan de arts gemakkelijker vaststellen wat u wel en niet met uw schouder kunt doen.
Na deze procedure zal de arts uw spieren ontspannen en uw arm en schouder bewegen om de ernst van de pijn vast te stellen. De arts zal ook beeldvormende onderzoeken uitvoeren, zoals een röntgenfoto of MRI-scan, om te controleren op problemen met weefsels, botten en ligamenten. Het doel van deze onderzoeken is om de toestand van uw schouder te bepalen en de mobiliteit zoveel mogelijk te behouden. Bovendien is het de bedoeling om de beperkte mobiliteit die er al is te verbeteren.
Behandeling
Medicijnen zijn een vorm van behandeling. Aspirine en ibuprofen kunnen onder andere de pijn verlichten. De arts kan u ook pijnstillers en ontstekingsremmers voorschrijven.
Fysiotherapie is een andere optie die zich richt op het strekken van de schouder om de bloedsomloop te verbeteren en de mobiliteit te herstellen. Hopelijk kan de pijn door dit soort behandelingen binnen 1 tot 2 jaar verminderd en de mobiliteit verbeterd worden.
Als de symptomen verergeren, kunt u ook andere behandelingen proberen, zoals steroïde-injecties. Deze injecties kunnen de pijn verminderen en de mobiliteit herstellen. Een andere optie is schoudermanipulatie. Hierbij krijgt u een verdoving, waardoor u geen pijn voelt. De arts beweegt uw schouder om het weefsel los te maken. Deze methode wordt ook gebruikt bij de behandeling van botbreuken. De laatste optie is een operatie, waarbij het beschadigde weefsel in het schoudergewricht wordt verwijderd.
De arts zal de frozen shoulder opereren met een klein buisvormig instrument dat in een opening in het gewricht wordt ingebracht. Een operatie kan de enige optie zijn als alle andere behandelingen falen.
