Volgens onderzoekers leidt overstimulatie van het zenuwstelsel tot fibromyalgie. Het is een typische reactie van het lichaam op een trauma of ongeluk. Chronische pijn en spierspasmen ontstaan door een verstoring van de stroom neurotransmitters tussen de hersenen en het lichaam, veroorzaakt door fibromyalgie.
Omdat je serotoninespiegel niet normaal is, zorgt fibromyalgie ervoor dat je niet de diepe slaap krijgt die je lichaam nodig heeft. Serotonine is een hormoon dat je stemming reguleert. Bij een verlaagde serotoninespiegel wordt het zelfherstellend vermogen van het lichaam verstoord, wat kan leiden tot depressie en vermoeidheid.
Fibromyalgie wordt in verband gebracht met een disfunctioneel autonoom zenuwstelsel. Het zenuwstelsel bestaat uit verschillende componenten. Het centrale zenuwstelsel, dat zich in de wervelkolom bevindt, is het primaire controlecentrum van het lichaam. Het perifere zenuwstelsel vormt de verbinding tussen het centrale zenuwstelsel en de weefsels en organen. Het autonome zenuwstelsel omvat het sympathische en parasympathische zenuwstelsel. Het sympathische zenuwstelsel regelt de vecht-of-vluchtreactie die je voelt wanneer je in een gevaarlijke situatie terechtkomt. Het parasympathische zenuwstelsel daarentegen zorgt voor het verlagen van de hartslag en het ontspannen van de spieren om energie te besparen.
Uit onderzoek is gebleken dat het sympathische zenuwstelsel bij mensen met fibromyalgie veel actiever is dan het parasympathische zenuwstelsel. Dit betekent dat mensen met fibromyalgie een sterkere vecht-of-vluchtreactie ervaren. Sommige studies hebben aangetoond dat de hartslag bij mensen met fibromyalgie, zowel staand als liggend, verhoogd is wanneer ze zich in een aanhoudende hyperactieve toestand bevinden. Veel studies hebben bovendien aangetoond dat vrouwen met fibromyalgie ook een ernstige disfunctie van het autonome zenuwstelsel hebben.
Autonoom zenuwstelsel
Het belangrijkste onderdeel van het centrale zenuwstelsel is het autonome zenuwstelsel. Dit systeem werkt automatisch om uw lichaam dagelijks te laten functioneren. Het autonome zenuwstelsel in uw lichaam werkt samen met natuurlijke neurotransmitters en hormonen om uw lichaam goed te laten werken. Verschillende organen en lichaamssystemen controleren het. Het autonome zenuwstelsel heeft vele verantwoordelijkheden, waaronder:
- Handhaving van de hartslag
- Regulatie van de lichaamstemperatuur
- Behoud van de darm- en blaasfunctie
Twee takken van het autonome systeem
Zoals reeds vermeld, bestaat het autonome zenuwstelsel uit twee verschillende takken. Beide takken werken samen door via neurotransmitters signalen in het lichaam te versturen. De twee belangrijkste takken zijn als volgt:
- Parasympathisch zenuwstelsel: verantwoordelijk voor de regulering van de spijsvertering en de slaap.
- Meelevend: helpt je om te gaan met stressvolle situaties, zoals noodsituaties.
Wat zijn neurotransmitters nu eigenlijk?
Neurotransmitters zijn de hormonen die door deze twee takken van het autonome zenuwstelsel worden gebruikt om met elkaar te communiceren. Deze ‘voertuigen’ transporteren informatie tussen de hersenen en de rest van het lichaam. Het autonome zenuwstelsel raakt in de war wanneer deze communicatie wordt verstoord. Een aantal neurotransmitters wordt beschouwd als een mogelijke oorzaak van fibromyalgie. Deze neurotransmitters zijn de volgende:
Stof P: deze neurotransmitter is aanwezig in het ruggenmergvocht. Het helpt bij het doorgeven van pijnsensaties aan de hersenen en het lichaam. Talrijke studies tonen aan dat de concentratie van deze neurotransmitter in het ruggenmergvocht drie keer hoger is bij mensen met fibromyalgie in vergelijking met anderen. Dit resulteert in een verhoogde pijnperceptie, waardoor een milde prikkel extreem pijnlijk kan aanvoelen.
Endorfines: je lichaam scheidt deze neurotransmitters af als reactie op fysieke stressfactoren zoals angst of inspanning. Deze neurotransmitters worden beschouwd als natuurlijke opioïden en helpen het lichaam bij het omgaan met pijn en vermoeidheid. Pijnonderdrukking wordt gedaan door bèta-endorfine. De concentratie van deze neurotransmitters is bij mensen met fibromyalgie de helft lager dan bij andere mensen. Dit verklaart waarom fibromyalgiepatiënten zoveel pijn ervaren.
Serotonine: deze neurotransmitters helpen bij het reguleren van de stemming en voorkomen dat je te opgewonden of te depressief raakt. Studies tonen aan dat mensen met fibromyalgie een laag serotonineniveau hebben, wat leidt tot depressie, angst en chronische hoofdpijn. Om het serotonineniveau te reguleren en de symptomen van fibromyalgie te verminderen, worden antidepressiva gebruikt.
Wat zijn hormonen?
Het autonome zenuwstelsel is afhankelijk van neurotransmitters en hormonen voor de uitvoering van specifieke lichaamsfuncties. Hormonen zijn gespecialiseerde chemische stoffen die door klieren in het lichaam worden afgescheiden. Deze hormonen spelen een rol bij groei, vruchtbaarheidsproblemen en vele andere functies. Hieronder volgen de hormonen die belangrijk zijn voor de werking van het autonome zenuwstelsel:
Cortisol: dit hormoon wordt afgescheiden door de bijnieren. Wanneer je lichaam stress of een gevoel van bedreiging ervaart, komt cortisol vrij. Het wordt ook wel het stresshormoon genoemd. Bij mensen met fibromyalgie zijn de cortisolspiegels niet normaal. Er is sprake van een constante stresstoestand in het lichaam van fibromyalgiepatiënten, wat betekent dat de cortisolspiegels veel hoger zijn. Dit leidt ertoe dat fibromyalgiepatiënten zich moe en uitgeput voelen.
Groeihormoon: dit hormoon komt vrij in je lichaam tijdens diepe slaap en lichaamsbeweging. De belangrijkste functie van het hormoon is het bevorderen van de stofwisseling en de groei van spieren en weefsels. Dit hormoon helpt ook bij de genezing van wonden en blessures. Het niveau van dit hormoon is lager bij mensen met fibromyalgie. Dit hormoon wordt onvoldoende gestimuleerd door het autonome zenuwstelsel om spieren en weefsels te herstellen. Mensen met fibromyalgie hebben slaapproblemen, wat de afgifte van dit hormoon verder beperkt.
Norepinefrine: de bijnieren scheiden dit hormoon af en het sympathische zenuwstelsel reguleert de werking ervan. Dit hormoon beïnvloedt reacties zoals een verhoogde hartslag, zweten en spiercontractie. Bij mensen met fibromyalgie is het gehalte aan dit hormoon laag, wat pijn en vermoeidheid veroorzaakt.
