Ik had 15 jaar lang symptomen van fibromyalgie voordat de diagnose werd gesteld. In die tijd volgde ik een fysiotherapietraject waarbij ik de Wharton-stretchmethode toepaste. Daarbij doe je een band om je enkel, strek je je been en gebruik je de band vervolgens voorzichtig om de strekking een seconde te verlengen. Dit, in combinatie met een langzaam, progressief wandelprogramma waarbij ik de afstand van mijn wandelingen geleidelijk aan verlengde, verbeterde mijn energieniveau en verminderde mijn pijn tot bijna normale waarden.
Daarna kreeg ik een auto-ongeluk waardoor mijn fibromyalgie verergerde en ik heb mijn vroegere gezondheidstoestand nooit meer bereikt. Ik kwam aan in gewicht, en wat mijn energieniveau vervolgens verbeterde, was een slaaponderzoek en het gebruik van een CPAP-apparaat. Later werd bij mij de ziekte van Wilson vastgesteld en begon ik met T3-therapie. Dat hielp mijn energieniveau enigszins.
In 2005 ging ik als missionaris naar Afrika. Daar ontdekte ik dat ik een echte muggenmagneet ben. Ik heb acht keer malaria gehad en nog een aantal keer darmparasieten, en al die antibiotica zorgden voor een enorme afname van mijn energie, waardoor ik na zeven jaar in mijn droombaan naar huis ben teruggekeerd.
Dat deed me geloven dat een afwijkende darmflora iets met de ziekte te maken heeft, en misschien wel een belangrijke factor is. Daarom heb ik twee jaar lang het uitdagende GAPS-dieet gevolgd, en hoewel mijn energieniveau er niet door is verbeterd, zijn mijn darmklachten wel aanzienlijk verminderd.
Daarvoor, zo’n 5 jaar geleden, deed ik een sapvastenkuur van 5 dagen. De eerste 3 dagen ging ik helemaal ontgiften en had ik enorme pijn en vermoeidheid. Daarna voelde ik me 2 dagen lang weer als een dertiger. Ik had energie en motivatie! Het was geweldig! Maar ik kreeg overal blauwe plekken. Ik belde mijn fibromyalgiespecialist, Dr. Joanne Pizzino, in Cary, North Carolina, en zij belde de True North Clinic in Santa Rosa, Californië, die gespecialiseerd is in begeleid vasten.
Ze vertelden haar dat sapvasten afgeraden wordt als je bloedverdunners gebruikt, omdat het zelf ook een bloedverdunnend effect heeft. Omdat ik na een hartstentplaatsing zowel aspirine als Plavix slik, moest ik helaas stoppen met het sapvasten, en kwamen al mijn symptomen in alle hevigheid terug.
Toen ik begon met sapvasten, volgde ik het veganistische dieet van Dr. Joel Fuhrman, op aanraden van Dr. Pizzino. Zij liet me eerst de film Fat, Sick, and Nearly Dead kijken. Dat heb ik een jaar lang gedaan, en gedurende die tijd verbeterde mijn energie zodanig dat ik weer kon lopen, en ik heb mijn tempo opgevoerd tot een redelijk stevige wandeling van 45 minuten.
Sinds ik ermee gestopt ben, is mijn energieniveau tot nul gedaald en heb ik hartklachten ontwikkeld. Ik denk dat mijn hart nu de oorzaak is van mijn gezondheidsproblemen. Ik zal terug moeten naar het veganistische dieet om dat vast te stellen.
Er wordt ook veel onderzoek gedaan naar antivirale behandelingen. Ik raad iedereen met fibromyalgie/chronische vermoeidheid aan om de uitstekende, bemoedigende en goed onderzochte blog van Cort Johnson te lezen: Health Rising. Hij noemt twee artsen die daar succes mee hebben. Dr. John Chia werkt in Californië en Dr. William Pridgen in Alabama.
Een andere bron is Dr. Jacob Teitelbaum, die in Hawaï woont en zichzelf van chronische vermoeidheid heeft genezen. Ik vond Dr. Pizzino via zijn lijst met fibromyalgie-specialisten. Helaas is hij actief in de verkoop van zijn eigen supplementen en ik vind dat hij die te veel benadrukt in zijn behandelprotocollen.
Maar wat hij wél doet, is parenterale voeding: een infuuscocktail die de lekkende darm omzeilt. Dr. Pizzino heeft zijn oorspronkelijke kleine cocktail uitgebreid en als u in de buurt van haar kliniek woont, kan ze u wellicht helpen, mits u de kosten kunt betalen. Ze accepteert geen verzekering en de infuuscocktails moeten wekelijks worden toegediend.
Ik woonde te ver bij haar vandaan en kon haar hele programma niet volgen, dus ben ik halverwege teruggegaan naar Oeganda. De moraal van het verhaal is: begin niet aan een behandeling tenzij je die ook kunt afmaken.
Een andere behandeling die mij enorm heeft geholpen, is Ondamed, oftewel elektrische biofeedback. Idealiter wordt deze behandeling om de twee weken gegeven. Ik heb vier behandelingen gehad, één door Dr. Pizzino en drie door een man uit Greenville, North Carolina, die om de paar maanden naar St. Louis kwam.
Zijn behandelingen hielpen echt tegen mijn pijn en verbeterden mijn energieniveau, maar ze waren niet regelmatig genoeg om effectief te zijn. Toen stopte hij helemaal met komen. Ik denk dat als je de apparatuur van $16.000 zou kunnen kopen, de cursussen zou kunnen volgen en jezelf zou kunnen verwennen, dat de beste manier zou zijn.
Samenvattend denk ik dat een tweeledige aanpak, bestaande uit antivirale behandeling en parenterale voeding of vasten, de meest veelbelovende mogelijkheid tot genezing is. De True North-kliniek zou je waarschijnlijk kunnen genezen. Mocht dat niet lukken, kijk dan naar de film Fat, Sick and Nearly Dead en doe het sapvasten.
